مهدی علیمحمدی را بسیاری از همسن و سالهای من خاطره صدای لطیف و رمانتیک اش را در نمایشنامه های شب رادیو در دهه چهل و پنجاه بخوبی یادشان هست ، چه بسا که با صدای او عاشق و یا با عشق آشنا شدیم ، فعالیت عمده او در رادیو بعنوان بازیگر و کارگردانی نمایشنامه های رادیویی بود و گاهی در دوبله فیلمها هم حضور داشت ،
چهره اش را کمتر در مطبوعات میدیدیم و شاید خواسته خودش بود که نخواسته بود تصویرش ان ذهنیت جوان عاشق پیشه ِو خوشصدا که در اذهان طرفدارانش بود را بهم میریزد . تا اینکه جدایی از شهلا صافی ضمیر همسرش که خود او را به عالم سینما معرفی و نام مرجان را برایش انتخاب کرده بود عکسش را بروی جلد مطبوعات کشاند .
یاد و نام هردو گرامی و مانا .
عکسهای دیگرش را در قسمت کامنت ببینید
-----------------------------
***مهدی علیمحمدی:دوبلور باید صدایش صیقلی باشد***
.
مهدی علیمحمدی پیشکسوت حوزه رادیو و دوبله از سال ها کار خود در این زمینه سخن گفت و تاکید کرد برای آرتیست بودن باید با جدیت و عشق کار کرد.
.
مهدی علیمحمدی متولد چهارم فروردین سال ۱۳۰۳ از پیشکسوت های حوزه رادیو و دوبله و یگانه یادگار همنسل های خویش است.
.
علیمحمدی در ابتدای جوانی در حوزه تئاتر فعالیت داشته و بعد در دوره ای به رادیو و بعد دوبله ورود کرده است. در رادیو یکی از مهمترین برنامه هایش «داستان شب» بود که بسیاری این برنامه را با او می شناسند و صدایش را در شخصیت های آن به یاد دارند و در دوبله هم گویندگی فیلم های هندی، فیلم «ربکا» و همچنین کارتون ها را برعهده داشته است.
.
چندی پیش بچه های واحد خبر مهر ما به منزل وی رفته درباره این سال ها گفتگو کرده اند بیشتر سراغ خاطرات کلی تر رفتیم و او اگرچه به صورت جزیی بسیاری از این خاطرات سال های دور را به یاد نمی آورد اما با روی خوش و همان انرژی همیشگی ما را در پاسخ به پرسش ها همراهی کرد.
.
*استاد ابتدا می خواهم درباره جمله معروف شما در برنامه «داستان شب» خطاب به مخاطبانتان بپرسم که دائم می گفتید «دوستون دارم» و هنوز هم وقتی آن را گوش می کنیم انرژی و شور بسیاری دارد. آن همه انرژی و شوق را از کجا می آوردید؟
.
- چه بگویم که منطقی باشد. بخشی از این مساله به خاطر پدر و مادر من است، پدر و مادر من هر دو لبخند به لب بودند و نماز می خواندند و متدین بودند. خود من هم ورزشکار بودم از ۹ سالگی ورزش کردم تا همین چند ماه پیش که مشکلی پیدا کردم و باعث شد ورزش های سنگین را کنار بگذارم. من ورزش را خیلی دوست دارم، کشتی گیری هم می کردم و همیشه در این سال ها ورزش را حفظ کرده ام. از طرفی من عاشق به دنیا آمدم همیشه هم عاشق بوده ام و هیچ گاه بدون عشق نزیسته ام.
.
*شما شاگردان زیادی را در حوزه رادیو و دوبله تربیت کردید، فکر می کنید این شاگردان شاخص چند نفر می شوند؟
.
- یک بار شمردم فکر می کنم حدود ۸۸ نفر شده بودند که البته اکنون نامی خاطرم نیست.
.
*چقدر صدا در رادیو یا دوبله به صورت یک استعداد تاثیر دارد و چقدر تلاش اهمیت دارد؟
.
- اول استعداد است و بعد تلاش و بعد از این دو، استاد درست بسیار تاثیر دارد. استاد درست و استاد والای من دکتر مهدی نامدار بود. او به پاریس رفته و آنجا تحصیل کرده بود و بعد علوم و دانش خود را به ایران آورد. من استاد خیلی خوب دیگری هم داشتم که عبدالحسین نوشین بود و من در مکتب او آموزش دیدم و تئاتر را از وی آموختم.
.
*نسل شما به گونه ای به دنبال معرفت و دانش بود که نسل های دیگر نبودند و تاثیر آن در روحیه هم نسلان شما هم دیده می شود.
.
- آدمی که شعر شاعرانی چون سعدی، حافظ، ویکتور هوگو و... را خوانده باشد تلطیف می شود چون از هر یک از این شاعران و نویسندگان نکته ای را میگیرد. استاد ما نوشین می گفت فردوسی بخوانید و با لحن خاصی به شکل امری آن را ادا می کرد و ما هم به سرعت می رفتیم به دنبال خرید و خواندن این آثار.
.
*چقدر مطالعه برای شما اهمیت داشت؟
.
- من مطالعه را از کودکی با کتاب هایی چون «امیرارسلان نامدار» شروع کردم و به ادبیات فرانسه و دیگر کشورهای اروپایی که به زبان فارسی ترجمه می شد، رسیدم. در زمان نوجوانی اگرچه پولی هم نداشتم اما باز هم سراغ کتاب می رفتم مثلا یک قران مادرم و ۱۰ شاهی پدرم می داد که من با این پول نمی توانستم کتاب بخرم اما می توانستم کتاب کرایه کنم.
.
*چرا تئاتر را رها کردید و به رادیو رفتید؟
.
- من مرد صحنه بودم و هیچ گاه به رادیو و دوبله فکر نمی کردم. اتفاقا من صحنه را بیشتر دوست داشتم چون تخصص و کار و علاقه من صحنه تئاتر بود، اما شاید چرخش زمانه دوستان تئاتری ام را از من گرفت و باعث شد به سمت رادیو بروم.
.
*وقتی دوستانتان رفتند دیگر دوست نداشتید تئاتر را به تنهایی تجربه کنید؟
.
- خیر. می دانید فوتبال یک کار دسته جمعی است و هر چقدر هم بازیکن تکی باشید باز هم به تنهایی نمی توانید توپ را گل کنید و یه یک تیم نیاز دارید، تئاتر هم همینطور است.
.
*خاطرتان است چه سالی وارد رادیو شدید؟
.
- سن را رها کنید، من سن و سالم بالاست و دوست ندارم به گذشته ها بازگردم.
.
*می توانید از تمرین هایی بگویید که به وسیله آنها روی صدایتان کار می کردید؟
.
- البته من تئاتر خوانده بودم و از همین تمرین های تئاتری برای صدایم بهره گرفته بودم. خاطرم می آید دوره ای صبح ها مسیر زیادی را می دویدم و تمرین بیان کار می کردم.
.
*فکر می کنم حساسیت ها و سخت گیری هایی هم داشتید که مثلا هیچ گاه سیگار نکشید.
.
- دوبلوری که سیگار می کشد آرتیست نیست، دوبلور باید ورزشکار باشد، باید وقتی نفس می کشد صدایش صیقلی شده باشد- بله صد در صد.
.
- من حتی زمانی که تئاتر کار می کردم روی بیان و لحن خیلی حساس بودم و دوست داشتم واقعی و رئال بازی کنم. آن زمان عده ای بودند که مثلا وقتی می خواستند بگویند «آهای پسر بیا اینجا ببینم» آن را به گونه ای ادا می کردند که با سخن گفتن عادی فرق می کرد و من آن را سخن گفتن شمری می دانستم. باید به شکلی سخن گفت که مردم عادی در زندگی روزمره خود سخن می گویند تا سخنان شما واقعی باشد.
.
*معمولا بسیاری «داستان شب» را با شما به یاد می آورند خودتان چه چیزی در خاطرتان است؟
.
- زمان پخش «داستان شب» خیابان ها خلوت می شد. آرم برنامه را هم به خاطر دارم (با دهان موسیقی آن را می زند) معمولا سه روز در هفته طول می کشید و گاهی شب ها هم در استودیو می ماندیم تا ضبط را تمام کنیم. مهدی نامدار «داستان شب» را برپا کرد و بعدها ما به عنوان بازیگران این برنامه مطرح شدیم.
.
*به خاطر یک داستان بیدارخوابی می کشیدید؟
.
- ما اصلا خواب نداشتیم. آرتیست خواب و خوراک نمی داند که چیست و ما هم برای کارمان بی خوابی ها می کشیدیم و چون عاشق بودیم اهمیتی برایمان نداشت. آن سال ها فیلم های هندی خریداری می شد که بیشتر دوبلور فیلم های هندی بودم
.
*بعد از رادیو هم وارد دوبله شدید. از این دوره بگویید.
.
- من خیلی زود در دوبله مدیردوبلاژ شدم و در حوزه گویندگی فیلم ها آنقدر آن سال ها فیلم های هندی خریداری می شد که بیشتر دوبلور فیلم های هندی بودم و حتی بسیاری از بازی های راج کاپور را دوبله کردم.
.
*علاقه ای هم به دوبله فیلم های هندی داشتید؟
.
- بله دوبله فیلم های هندی را بسیار دوست داشتم چون این فیلم ها خیلی احساسی هستند.
.
*شما مدیردوبلاژ کارتون های زیادی در دهه ۶۰ نیز بودید و آثاری مثل «دور دنیا در ۸۰ روز»، «خانواده دکتر ارنست»، «واتو واتو» از جمله کارهای شما هستند.
.
- بله یک روز یکی از مدیران مرا صدا زد و از من درخواست کرد کارتونی را ببینم تا بعدا دوبله کنم اما من اصلا دوست نداشتم و همان ابتدا گفتم صداپیشگی این حوزه را بلد نیستم. با این حال فایده ای نداشت و من مجبور شدم آن را ببینم. این کارتون «خانواده دکتر ارنست» بود که بعد از تماشا کار دوبله اش را شروع کردیم و من به تدریج عاشق دوبله کارتون ها شدم.
.
*شما مدت هاست کاری نمی کنید دلتان برای دوبله تنگ هم می شود؟
.
- معلوم است که می شود با این حال من کار خود را کرده ام و راضی هستم.
.
خبرگزاری مهر - ۱۳۹۷/۰۳/۰۸
.
مهدی علیمحمدی پیشکسوت حوزه رادیو و دوبله از سال ها کار خود در این زمینه سخن گفت و تاکید کرد برای آرتیست بودن باید با جدیت و عشق کار کرد.
.
مهدی علیمحمدی متولد چهارم فروردین سال ۱۳۰۳ از پیشکسوت های حوزه رادیو و دوبله و یگانه یادگار همنسل های خویش است.
.
علیمحمدی در ابتدای جوانی در حوزه تئاتر فعالیت داشته و بعد در دوره ای به رادیو و بعد دوبله ورود کرده است. در رادیو یکی از مهمترین برنامه هایش «داستان شب» بود که بسیاری این برنامه را با او می شناسند و صدایش را در شخصیت های آن به یاد دارند و در دوبله هم گویندگی فیلم های هندی، فیلم «ربکا» و همچنین کارتون ها را برعهده داشته است.
.
چندی پیش بچه های واحد خبر مهر ما به منزل وی رفته درباره این سال ها گفتگو کرده اند بیشتر سراغ خاطرات کلی تر رفتیم و او اگرچه به صورت جزیی بسیاری از این خاطرات سال های دور را به یاد نمی آورد اما با روی خوش و همان انرژی همیشگی ما را در پاسخ به پرسش ها همراهی کرد.
.
*استاد ابتدا می خواهم درباره جمله معروف شما در برنامه «داستان شب» خطاب به مخاطبانتان بپرسم که دائم می گفتید «دوستون دارم» و هنوز هم وقتی آن را گوش می کنیم انرژی و شور بسیاری دارد. آن همه انرژی و شوق را از کجا می آوردید؟
.
- چه بگویم که منطقی باشد. بخشی از این مساله به خاطر پدر و مادر من است، پدر و مادر من هر دو لبخند به لب بودند و نماز می خواندند و متدین بودند. خود من هم ورزشکار بودم از ۹ سالگی ورزش کردم تا همین چند ماه پیش که مشکلی پیدا کردم و باعث شد ورزش های سنگین را کنار بگذارم. من ورزش را خیلی دوست دارم، کشتی گیری هم می کردم و همیشه در این سال ها ورزش را حفظ کرده ام. از طرفی من عاشق به دنیا آمدم همیشه هم عاشق بوده ام و هیچ گاه بدون عشق نزیسته ام.
.
*شما شاگردان زیادی را در حوزه رادیو و دوبله تربیت کردید، فکر می کنید این شاگردان شاخص چند نفر می شوند؟
.
- یک بار شمردم فکر می کنم حدود ۸۸ نفر شده بودند که البته اکنون نامی خاطرم نیست.
.
*چقدر صدا در رادیو یا دوبله به صورت یک استعداد تاثیر دارد و چقدر تلاش اهمیت دارد؟
.
- اول استعداد است و بعد تلاش و بعد از این دو، استاد درست بسیار تاثیر دارد. استاد درست و استاد والای من دکتر مهدی نامدار بود. او به پاریس رفته و آنجا تحصیل کرده بود و بعد علوم و دانش خود را به ایران آورد. من استاد خیلی خوب دیگری هم داشتم که عبدالحسین نوشین بود و من در مکتب او آموزش دیدم و تئاتر را از وی آموختم.
.
*نسل شما به گونه ای به دنبال معرفت و دانش بود که نسل های دیگر نبودند و تاثیر آن در روحیه هم نسلان شما هم دیده می شود.
.
- آدمی که شعر شاعرانی چون سعدی، حافظ، ویکتور هوگو و... را خوانده باشد تلطیف می شود چون از هر یک از این شاعران و نویسندگان نکته ای را میگیرد. استاد ما نوشین می گفت فردوسی بخوانید و با لحن خاصی به شکل امری آن را ادا می کرد و ما هم به سرعت می رفتیم به دنبال خرید و خواندن این آثار.
.
*چقدر مطالعه برای شما اهمیت داشت؟
.
- من مطالعه را از کودکی با کتاب هایی چون «امیرارسلان نامدار» شروع کردم و به ادبیات فرانسه و دیگر کشورهای اروپایی که به زبان فارسی ترجمه می شد، رسیدم. در زمان نوجوانی اگرچه پولی هم نداشتم اما باز هم سراغ کتاب می رفتم مثلا یک قران مادرم و ۱۰ شاهی پدرم می داد که من با این پول نمی توانستم کتاب بخرم اما می توانستم کتاب کرایه کنم.
.
*چرا تئاتر را رها کردید و به رادیو رفتید؟
.
- من مرد صحنه بودم و هیچ گاه به رادیو و دوبله فکر نمی کردم. اتفاقا من صحنه را بیشتر دوست داشتم چون تخصص و کار و علاقه من صحنه تئاتر بود، اما شاید چرخش زمانه دوستان تئاتری ام را از من گرفت و باعث شد به سمت رادیو بروم.
.
*وقتی دوستانتان رفتند دیگر دوست نداشتید تئاتر را به تنهایی تجربه کنید؟
.
- خیر. می دانید فوتبال یک کار دسته جمعی است و هر چقدر هم بازیکن تکی باشید باز هم به تنهایی نمی توانید توپ را گل کنید و یه یک تیم نیاز دارید، تئاتر هم همینطور است.
.
*خاطرتان است چه سالی وارد رادیو شدید؟
.
- سن را رها کنید، من سن و سالم بالاست و دوست ندارم به گذشته ها بازگردم.
.
*می توانید از تمرین هایی بگویید که به وسیله آنها روی صدایتان کار می کردید؟
.
- البته من تئاتر خوانده بودم و از همین تمرین های تئاتری برای صدایم بهره گرفته بودم. خاطرم می آید دوره ای صبح ها مسیر زیادی را می دویدم و تمرین بیان کار می کردم.
.
*فکر می کنم حساسیت ها و سخت گیری هایی هم داشتید که مثلا هیچ گاه سیگار نکشید.
.
- دوبلوری که سیگار می کشد آرتیست نیست، دوبلور باید ورزشکار باشد، باید وقتی نفس می کشد صدایش صیقلی شده باشد- بله صد در صد.
.
- من حتی زمانی که تئاتر کار می کردم روی بیان و لحن خیلی حساس بودم و دوست داشتم واقعی و رئال بازی کنم. آن زمان عده ای بودند که مثلا وقتی می خواستند بگویند «آهای پسر بیا اینجا ببینم» آن را به گونه ای ادا می کردند که با سخن گفتن عادی فرق می کرد و من آن را سخن گفتن شمری می دانستم. باید به شکلی سخن گفت که مردم عادی در زندگی روزمره خود سخن می گویند تا سخنان شما واقعی باشد.
.
*معمولا بسیاری «داستان شب» را با شما به یاد می آورند خودتان چه چیزی در خاطرتان است؟
.
- زمان پخش «داستان شب» خیابان ها خلوت می شد. آرم برنامه را هم به خاطر دارم (با دهان موسیقی آن را می زند) معمولا سه روز در هفته طول می کشید و گاهی شب ها هم در استودیو می ماندیم تا ضبط را تمام کنیم. مهدی نامدار «داستان شب» را برپا کرد و بعدها ما به عنوان بازیگران این برنامه مطرح شدیم.
.
*به خاطر یک داستان بیدارخوابی می کشیدید؟
.
- ما اصلا خواب نداشتیم. آرتیست خواب و خوراک نمی داند که چیست و ما هم برای کارمان بی خوابی ها می کشیدیم و چون عاشق بودیم اهمیتی برایمان نداشت. آن سال ها فیلم های هندی خریداری می شد که بیشتر دوبلور فیلم های هندی بودم
.
*بعد از رادیو هم وارد دوبله شدید. از این دوره بگویید.
.
- من خیلی زود در دوبله مدیردوبلاژ شدم و در حوزه گویندگی فیلم ها آنقدر آن سال ها فیلم های هندی خریداری می شد که بیشتر دوبلور فیلم های هندی بودم و حتی بسیاری از بازی های راج کاپور را دوبله کردم.
.
*علاقه ای هم به دوبله فیلم های هندی داشتید؟
.
- بله دوبله فیلم های هندی را بسیار دوست داشتم چون این فیلم ها خیلی احساسی هستند.
.
*شما مدیردوبلاژ کارتون های زیادی در دهه ۶۰ نیز بودید و آثاری مثل «دور دنیا در ۸۰ روز»، «خانواده دکتر ارنست»، «واتو واتو» از جمله کارهای شما هستند.
.
- بله یک روز یکی از مدیران مرا صدا زد و از من درخواست کرد کارتونی را ببینم تا بعدا دوبله کنم اما من اصلا دوست نداشتم و همان ابتدا گفتم صداپیشگی این حوزه را بلد نیستم. با این حال فایده ای نداشت و من مجبور شدم آن را ببینم. این کارتون «خانواده دکتر ارنست» بود که بعد از تماشا کار دوبله اش را شروع کردیم و من به تدریج عاشق دوبله کارتون ها شدم.
.
*شما مدت هاست کاری نمی کنید دلتان برای دوبله تنگ هم می شود؟
.
- معلوم است که می شود با این حال من کار خود را کرده ام و راضی هستم.
.
خبرگزاری مهر - ۱۳۹۷/۰۳/۰۸
مصاحبه و اخبار وبلاگ
***تجلیل از صدای «داستان شب» رادیو/ کسی که فاتح قلب ها و گوش ها است***
.
آیین پاسداشت استاد "مهدی علیمحمدی" صدای ماندگار رادیو با حضور استادان رادیو و دوبله از جمله منوچهر اسماعیلی، اسماعیل میرفخزایی، نصرالله مدقالچی و... برگزار شد.
.
مراسم تجلیل از مهدی علیمحمدی استاد پیشکسوت رادیو و دوبله شب گذشته یکشنبه ششم اسفند ماه در فرهنگسرای ارسباران برگزار شد.
.
در ابتدای این مراسم بهزاد فراهانی روی سن آمد و درباره علیمحمدی گفت: من شرمنده ام که با وجود استادانی که اینجا حضور دارند ابتدا من صحبت می کنم. من از شاگردان استاد مهدی علیمحمدی، نصرت الله محتشم، بهشتی، ژاله و بسیاری عزیزان دیگر در رادیو بوده ام.
.
فراهانی اظهار کرد: ما نسلی بودیم که دهه ۴۰ به رادیو راهمان دادند. البته در ابتدای ورودم به من گفتند سین شین تو می زند و رد شدم و بعدها به لطف سیروس ابراهیم زاده مرا به مکتب علیمحمدی راه دادند.
.
وی با اشاره به آثار رادیویی علیمحمدی یادآور شد: بسیاری از برنامه های خوب رادیو از کارهای علیمحمدی است و او هم چون در مکتب «نوشینی» آموخته بود چنته پرباری داشت.
.
این بازیگر رادیو اضافه کرد: ما در مکتب او به بنیان های دیالوگ پی بردیم در پشت دیالوگ مُنتَهایی نهفته است.
.
فراهانی با اشاره به تکنیک های رادیویی و مسایل دیگری که از این استاد پیشکسوت آموخته است، عنوان کرد: من از او آموختم صداسازی را در رادیو فراموش کنیم، هرچه هستیم، هستیم. ما حتی لباس پوشیدن را از او یاد گرفتیم ولی توانایی این را نداشتیم که به جنتلمنی او برسیم. او همیشه شیک پشت میکروفن می ایستاد و پیرایشی داشت که آموزنده بود و وقتی جلوی میکروفن او می رفتید شما هم باید شیک می بودید. دیسیپلین بزرگترین مساله ای بود که ما از او آموختیم.
.
وی ادامه داد: من دست پرورده عباس جوانمرد، علیمحمدی و استادان دیگری هستم که رفتار، منش و احترام به پیشکسوت را به من آموختند. من همیشه برابر جوانمرد دو زانو هستم و آموخته ام اگر یاد گرفته ام باید این آیین را پاسخ دهم.
.
این بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون سخنانش را با این جمله تمام کرد: دوستان جوان یادشان باشد ما آن زمان فقط رادیو را داشتیم و پیک شادی مردم، داستانهای شب یا قصه ظهر جمعه بود و ما آن زمان امکانات شادی نداشتیم.
.
در ادامه مراسم اسماعیل میرفخرایی مجری و گوینده نیز مقابل میکروفن قرار گرفت و درباره علاقه خود در نوجوانی به رادیو بیان کرد: پدر من در دبیرستان کارمند ثبت احوال بود، یک روز گفت در تعاونی ثبت احوال رادیو می فروشند. من ۸۰ تومان پول عیدی داشتم او هم مقداری رویش گذاشت و یک رادیو خریدیم. رادیو آن زمان، مونس، معلم و همه چیز من شد و همه تنهایی هایم با رادیو پر شد.
.
این مجری تلوزیون یادآور شد: من بعد از رادیو به تلویزیون آمدم و به برنامه های علمی رفتم و به این ترتیب آغاز کار من و بسیاری دیگر در تلویزیون از رادیو بود. روزی که ما را راه دادند و به رادیو رفتیم من از ذوق می مردم و چون رشته ام فیزیک بود و عاشق فرستنده بودم به دنبال فرستنده رادیو می گشتم.
.
وی در بخش دیگری از سخنانش به تعدد شبکه های رادیویی امروزه اشاره و بیان کرد: من با تعدد شبکه های رادیویی مخالف نیستم ولی تعدد رادیو باید براساس محتوا باشد.
.
نصرالله مدقالچی دوبلور پیشکسوت نیز در این مراسم با اشاره به اهمیت هنرمندان در جامعه تصریح کرد: صحبت از نمردن هنرمند شد و من خاطرم آمد دو سه ماه پیش دیالوگی در کاری داشتم که محتوایش این بود که موسیقیدانانی از جمله موتزارت، باخ و... نمرده اند بلکه تبدیل به موسیقی شده اند و واقعا هنرمند نمی میرد زیرا که همیشه از او یاد می شود.
.
وی سپس به خاطره ای از اینکه چگونه به حوزه دوبله وارد شد اشاره و بیان کرد: اول تابستان ۴۱ من در بانک مرکزی به خیابان فردوسی رفته بودم در آنجا اتاقی بود که آقای علیمحمدی و دایی من و دوستانشان حضور داشتند و داییم مرا به علیمحمدی معرفی کرد. او هم اسم و فامیل مرا پرسید و بعد پرسید: عجب صدایی داری دوست داری بیایی دوبله؟
.
مدقالچی اضافه کرد: من شب را خوب نخوابیدم و صبح رفتم آنجا علیمحمدی مرا پذیرفت و و اولین بار از من خواست واژه «اطاعت» را که یک نفر در نقشی بیان می کرد، بگویم.
.
در این مراسم دیگر دوبلوری که سخن گفت منوچهر اسماعیلی بود که تصریح کرد: بزرگداشت استاد علیمحمدی است و نمی شود حرف نزد. قبل از اینکه ما تجربه ای کسب کنیم علیمحمدی دل ها، قلب ها و گوش ها را فتح کرده بود. ما وقتی به سر کار آمدیم که او دل ها را مجذوب خود کرده بود.
.
وی ادامه داد: آن زمان تلویزیون در کار نبود، رادیو بود و صدای مخملین علیمحمدی گوش ها را فتح کرده بود. ما به تدریج با وجود او آشنا شدیم و من به شخصه در بسیاری از فیلم ها افتخار شاگردی او را داشتم که چگونه حرف بزنم و چگونه به گوش ها نزدیک شوم.
.
این مرد هزار صدای دوبله یادآور شد: وجود او نزدیک به فردوسی و حافظ و سعدی است. استاد تو برای من فردوسی و حافظ هستی.
.
امیرمحمد صمصامی دیگر دوبلور نیز در این مراسم به یک جمله همیشگی علیمحمدی در برنامه های رادیویی اش اشاره و بیان کرد: من هم افختخار شاگردی او را داشتم. ما اولین دوره آکادمیک دوبله بعد از انقلاب بودیم و من یادم است او با چه مصایبی سر کلاس می آمد. علیمحمدی همیشه یک جمله معروف داشت که می گفت «دوسِتون دارم» و من می خواهم شما هم همین جمله را به استاد بگویید.
.
در این مراسم برای تجلیل از مهدی علیمحمدی کیکی مقابل وی قرار گرفت و او گفت: من همه شما را دوست دارم و خودتان می دانید. من از دنیا ممکن است سیر باشم اما از شما سیر نمی شوم چراکه جز محبت و قشنگی از شما ندیدم.
.
وی بیان کرد: هنرمندان بزرگی در بین شما هستند که من در مقابلشان هیچ هستم، علیمحمدی فقط صدا دارد اما تکنیک کار هنرمندان برتر است.
.
علیمحمدی در پایان اظهار کرد: در دنیا اگر دوبله ای وجود دارد که ستودنی و تعریفی است به ایرانی ها تعلق دارد.در پایان این مراسم دوبلورها و مهمانان مراسم با وی عکس یادگاری انداختند.
.
مهر - ۱۳۹۶/۱۲/۰۷
.
آیین پاسداشت استاد "مهدی علیمحمدی" صدای ماندگار رادیو با حضور استادان رادیو و دوبله از جمله منوچهر اسماعیلی، اسماعیل میرفخزایی، نصرالله مدقالچی و... برگزار شد.
.
مراسم تجلیل از مهدی علیمحمدی استاد پیشکسوت رادیو و دوبله شب گذشته یکشنبه ششم اسفند ماه در فرهنگسرای ارسباران برگزار شد.
.
در ابتدای این مراسم بهزاد فراهانی روی سن آمد و درباره علیمحمدی گفت: من شرمنده ام که با وجود استادانی که اینجا حضور دارند ابتدا من صحبت می کنم. من از شاگردان استاد مهدی علیمحمدی، نصرت الله محتشم، بهشتی، ژاله و بسیاری عزیزان دیگر در رادیو بوده ام.
.
فراهانی اظهار کرد: ما نسلی بودیم که دهه ۴۰ به رادیو راهمان دادند. البته در ابتدای ورودم به من گفتند سین شین تو می زند و رد شدم و بعدها به لطف سیروس ابراهیم زاده مرا به مکتب علیمحمدی راه دادند.
.
وی با اشاره به آثار رادیویی علیمحمدی یادآور شد: بسیاری از برنامه های خوب رادیو از کارهای علیمحمدی است و او هم چون در مکتب «نوشینی» آموخته بود چنته پرباری داشت.
.
این بازیگر رادیو اضافه کرد: ما در مکتب او به بنیان های دیالوگ پی بردیم در پشت دیالوگ مُنتَهایی نهفته است.
.
فراهانی با اشاره به تکنیک های رادیویی و مسایل دیگری که از این استاد پیشکسوت آموخته است، عنوان کرد: من از او آموختم صداسازی را در رادیو فراموش کنیم، هرچه هستیم، هستیم. ما حتی لباس پوشیدن را از او یاد گرفتیم ولی توانایی این را نداشتیم که به جنتلمنی او برسیم. او همیشه شیک پشت میکروفن می ایستاد و پیرایشی داشت که آموزنده بود و وقتی جلوی میکروفن او می رفتید شما هم باید شیک می بودید. دیسیپلین بزرگترین مساله ای بود که ما از او آموختیم.
.
وی ادامه داد: من دست پرورده عباس جوانمرد، علیمحمدی و استادان دیگری هستم که رفتار، منش و احترام به پیشکسوت را به من آموختند. من همیشه برابر جوانمرد دو زانو هستم و آموخته ام اگر یاد گرفته ام باید این آیین را پاسخ دهم.
.
این بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون سخنانش را با این جمله تمام کرد: دوستان جوان یادشان باشد ما آن زمان فقط رادیو را داشتیم و پیک شادی مردم، داستانهای شب یا قصه ظهر جمعه بود و ما آن زمان امکانات شادی نداشتیم.
.
در ادامه مراسم اسماعیل میرفخرایی مجری و گوینده نیز مقابل میکروفن قرار گرفت و درباره علاقه خود در نوجوانی به رادیو بیان کرد: پدر من در دبیرستان کارمند ثبت احوال بود، یک روز گفت در تعاونی ثبت احوال رادیو می فروشند. من ۸۰ تومان پول عیدی داشتم او هم مقداری رویش گذاشت و یک رادیو خریدیم. رادیو آن زمان، مونس، معلم و همه چیز من شد و همه تنهایی هایم با رادیو پر شد.
.
این مجری تلوزیون یادآور شد: من بعد از رادیو به تلویزیون آمدم و به برنامه های علمی رفتم و به این ترتیب آغاز کار من و بسیاری دیگر در تلویزیون از رادیو بود. روزی که ما را راه دادند و به رادیو رفتیم من از ذوق می مردم و چون رشته ام فیزیک بود و عاشق فرستنده بودم به دنبال فرستنده رادیو می گشتم.
.
وی در بخش دیگری از سخنانش به تعدد شبکه های رادیویی امروزه اشاره و بیان کرد: من با تعدد شبکه های رادیویی مخالف نیستم ولی تعدد رادیو باید براساس محتوا باشد.
.
نصرالله مدقالچی دوبلور پیشکسوت نیز در این مراسم با اشاره به اهمیت هنرمندان در جامعه تصریح کرد: صحبت از نمردن هنرمند شد و من خاطرم آمد دو سه ماه پیش دیالوگی در کاری داشتم که محتوایش این بود که موسیقیدانانی از جمله موتزارت، باخ و... نمرده اند بلکه تبدیل به موسیقی شده اند و واقعا هنرمند نمی میرد زیرا که همیشه از او یاد می شود.
.
وی سپس به خاطره ای از اینکه چگونه به حوزه دوبله وارد شد اشاره و بیان کرد: اول تابستان ۴۱ من در بانک مرکزی به خیابان فردوسی رفته بودم در آنجا اتاقی بود که آقای علیمحمدی و دایی من و دوستانشان حضور داشتند و داییم مرا به علیمحمدی معرفی کرد. او هم اسم و فامیل مرا پرسید و بعد پرسید: عجب صدایی داری دوست داری بیایی دوبله؟
.
مدقالچی اضافه کرد: من شب را خوب نخوابیدم و صبح رفتم آنجا علیمحمدی مرا پذیرفت و و اولین بار از من خواست واژه «اطاعت» را که یک نفر در نقشی بیان می کرد، بگویم.
.
در این مراسم دیگر دوبلوری که سخن گفت منوچهر اسماعیلی بود که تصریح کرد: بزرگداشت استاد علیمحمدی است و نمی شود حرف نزد. قبل از اینکه ما تجربه ای کسب کنیم علیمحمدی دل ها، قلب ها و گوش ها را فتح کرده بود. ما وقتی به سر کار آمدیم که او دل ها را مجذوب خود کرده بود.
.
وی ادامه داد: آن زمان تلویزیون در کار نبود، رادیو بود و صدای مخملین علیمحمدی گوش ها را فتح کرده بود. ما به تدریج با وجود او آشنا شدیم و من به شخصه در بسیاری از فیلم ها افتخار شاگردی او را داشتم که چگونه حرف بزنم و چگونه به گوش ها نزدیک شوم.
.
این مرد هزار صدای دوبله یادآور شد: وجود او نزدیک به فردوسی و حافظ و سعدی است. استاد تو برای من فردوسی و حافظ هستی.
.
امیرمحمد صمصامی دیگر دوبلور نیز در این مراسم به یک جمله همیشگی علیمحمدی در برنامه های رادیویی اش اشاره و بیان کرد: من هم افختخار شاگردی او را داشتم. ما اولین دوره آکادمیک دوبله بعد از انقلاب بودیم و من یادم است او با چه مصایبی سر کلاس می آمد. علیمحمدی همیشه یک جمله معروف داشت که می گفت «دوسِتون دارم» و من می خواهم شما هم همین جمله را به استاد بگویید.
.
در این مراسم برای تجلیل از مهدی علیمحمدی کیکی مقابل وی قرار گرفت و او گفت: من همه شما را دوست دارم و خودتان می دانید. من از دنیا ممکن است سیر باشم اما از شما سیر نمی شوم چراکه جز محبت و قشنگی از شما ندیدم.
.
وی بیان کرد: هنرمندان بزرگی در بین شما هستند که من در مقابلشان هیچ هستم، علیمحمدی فقط صدا دارد اما تکنیک کار هنرمندان برتر است.
.
علیمحمدی در پایان اظهار کرد: در دنیا اگر دوبله ای وجود دارد که ستودنی و تعریفی است به ایرانی ها تعلق دارد.در پایان این مراسم دوبلورها و مهمانان مراسم با وی عکس یادگاری انداختند.
.
مهر - ۱۳۹۶/۱۲/۰۷
مصاحبه و اخبار وبلاگ
***مهدی علیمحمدی تجلیل میشود***
.
آیین سپاس از ۷ دهه فعالیت هنری مهدی علیمحمدی چهره ماندگارعرصه رادیو و دوبله ایران یکشنبه ۱۳۹۶/۱۲/۰۶ اسفند ساعت ۱۸ با حضور هنرمندان سینما، تلویزیون، تئاتر و پیشکسوتان صداپیشه در فرهنگسرای ارسباران برگزار میشود.
.
دکتر حسن خجسته رییس اسبق معاونت صدا ، پرویز بهرام صداپیشه پیشکسوت، دکتر اسماعیل میرفخرایی دکترای ارتباطات و تهیه کننده برنامههای علمی، بهزاد فراهانی بازیگر سینما و تئاتر و نصرالله مدقالچی از صداپیشهگان پیشکسوت در این برنامه به سخنرانی میپردازند.
.
اجرای موسیقی سنتی ایرانی با هنرمندی گروه کوچه باغ به سرپرستی شاهرخ سرلک و تکنوازی پیانوی علی نوابزاده به همراه پخش کلیپ زندگی و فعالیتهای هنری مهدی علیمحمدی بخشی از برنامههای این آیین است و امیرحامد موسوی محقق عرصه رادیو دبیر این برنامه است.
.
مهدی علیمحمدی از صداپیشهگان قدیمی است که بسیاری از صداپیشهگان عرصه رادیو، تلویزیون و سینما از حضور او بهره بردند. وی فارغ التحصیل مدرسه عالی هنرپیشگی تهران در دهه ۱۳۲۰، فارغ التحصیل دانشکده هنرهای دراماتیک دانشگاه تهران در رشته ادبیات و بازیگری به سرپرستی دکتر داویدسون، گویندگی و مدیریت دوبلاژ بسیاری از آثار شاخص سینمای کلاسیک همچون ربکا ساخته آلفرد هیچکاک را برعهده داشت. وی پایهگذار ادبیات آکادمیک نمایشی در دوبله آثار انیمیشن کودکان در دهه ۱۳۶۰ و دوبله انیمیشن هایی نظیر دور دنیا در ۸۰ روز، خانواده دکتر ارنست، بچه های کوه آتشفشان، موش کوهستان را برعهده داشته است.
.
علاقهمندان برای حضور در این برنامه میتوانند به فرهنگسرای ارسباران به نشانی خیابان دکترشریعتی، سیدخندان، خیابان جلفا مراجعه کنند.
.
رسانه خبری فرهنگ و هنر- ۱۳۹۶/۱۲/۰۵
.
آیین سپاس از ۷ دهه فعالیت هنری مهدی علیمحمدی چهره ماندگارعرصه رادیو و دوبله ایران یکشنبه ۱۳۹۶/۱۲/۰۶ اسفند ساعت ۱۸ با حضور هنرمندان سینما، تلویزیون، تئاتر و پیشکسوتان صداپیشه در فرهنگسرای ارسباران برگزار میشود.
.
دکتر حسن خجسته رییس اسبق معاونت صدا ، پرویز بهرام صداپیشه پیشکسوت، دکتر اسماعیل میرفخرایی دکترای ارتباطات و تهیه کننده برنامههای علمی، بهزاد فراهانی بازیگر سینما و تئاتر و نصرالله مدقالچی از صداپیشهگان پیشکسوت در این برنامه به سخنرانی میپردازند.
.
اجرای موسیقی سنتی ایرانی با هنرمندی گروه کوچه باغ به سرپرستی شاهرخ سرلک و تکنوازی پیانوی علی نوابزاده به همراه پخش کلیپ زندگی و فعالیتهای هنری مهدی علیمحمدی بخشی از برنامههای این آیین است و امیرحامد موسوی محقق عرصه رادیو دبیر این برنامه است.
.
مهدی علیمحمدی از صداپیشهگان قدیمی است که بسیاری از صداپیشهگان عرصه رادیو، تلویزیون و سینما از حضور او بهره بردند. وی فارغ التحصیل مدرسه عالی هنرپیشگی تهران در دهه ۱۳۲۰، فارغ التحصیل دانشکده هنرهای دراماتیک دانشگاه تهران در رشته ادبیات و بازیگری به سرپرستی دکتر داویدسون، گویندگی و مدیریت دوبلاژ بسیاری از آثار شاخص سینمای کلاسیک همچون ربکا ساخته آلفرد هیچکاک را برعهده داشت. وی پایهگذار ادبیات آکادمیک نمایشی در دوبله آثار انیمیشن کودکان در دهه ۱۳۶۰ و دوبله انیمیشن هایی نظیر دور دنیا در ۸۰ روز، خانواده دکتر ارنست، بچه های کوه آتشفشان، موش کوهستان را برعهده داشته است.
.
علاقهمندان برای حضور در این برنامه میتوانند به فرهنگسرای ارسباران به نشانی خیابان دکترشریعتی، سیدخندان، خیابان جلفا مراجعه کنند.
.
رسانه خبری فرهنگ و هنر- ۱۳۹۶/۱۲/۰۵
نوشتههای پیشین
آرشیو موضوعی
برچسبها
- بهرام زند (17)
- منوچهر اسماعیلی (12)
- محمد عبادی (10)
- جلال مقامی (9)
- چنگیز جلیلوند (9)
- زهره شکوفنده (8)
- حسین عرفانی (7)
- احمد رسول زاده (7)
- سعید مظفری (6)
- منوچهر والی زاده (6)
- ایرج ناظریان (6)
- ابوالحسن تهامی نژاد (6)
- حمید منوچهری (5)
- رفعت هاشمپور (5)
- ناصر ممدوح (5)
- ژاله کاظمی (5)
- اکبر منانی (5)
- ناصر طهماسب (4)
- پرویز ربیعی (4)
- ژرژ پطروسی (3)
نگار پنجشنبه ۱۱ آبان ۲( 7 ماه پیش) تعداد بازدید: 83مشاهده پرسش
