پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: «انْ صَلَحَتْ امَّتی فَلَها یوْمٌ وَ انْ فَسَدَتْ فَلَها نِصْفُ یوْمٍ - اگر امت من صالح باشند یک روز مهلت دارند و اگر فاسق باشند نیم روز مهلت دارند.»روزی که پیغمبر بیان کرده، همان است که در قرآن است: « وَ انَّ یوْماً عِنْدَ رَبِّک کالْفِ سَنَةٍ مِمّا تَعُدّونَ - یک روز در نزد پروردگار تو مساوی با هزارسال است.» (حج/47)

 

استدلال بهائی ها

کتاب «فراید» ابوالفضل گلپایگانی مبلّغ زبردست بهائی ها را مطالعه می کردم، دیدم در آن جا حدیثی را از جلد سیزدهم بحار نقل می کند که پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: «انْ صَلَحَتْ امَّتی فَلَها یوْمٌ وَ انْ فَسَدَتْ فَلَها نِصْفُ یوْمٍ - اگر امت من صالح باشند یک روز مهلت دارند و اگر فاسق باشند نیم روز مهلت دارند.»

بعد می گوید روزی که پیغمبر بیان کرده، همان است که در قرآن است: «وَ انَّ یوْماً عِنْدَ رَبِّک کالْفِ سَنَةٍ مِمّا تَعُدّونَ - یک روز در نزد پروردگار تو مساوی با هزارسال است.» (حج/47)

پس پیغمبر فرمود که اگر امت من صالح باشد هزارسال عمر می کند (یعنی بعد از هزارسال کس دیگری دینی آورده دین مرا منسوخ می کند) و اگر فاسق باشد پانصد سال.